صفحه اصلی » بلاگ » زنان تسلی دهنده (Comfort women) چه کسانی بوده اند؟

زنان تسلی دهنده (Comfort women) چه کسانی بوده اند؟

    زنان تسلی دهنده و یا  Comfort women، زنان و دخترانی بوده اند که توسط امپراطوری ژاپن در طول جنگ جهانی دوم مجبور به تن فروشی شده بودند. به نظر می رسد هزاران زن ژاپنی و چینی درمیان این زنان بوده اند.

هدف از اجرای چنین پروژه ای از زبان نمایندگان ارتش امپراطوری ژاپن، جلوگیری از تجاوزات محتملی بوده است که توسط سربازان بر علیه غیرنظامیان در طی جنگ ها رخ می دهد اما از دیدگاه گروهی دیگر، ترس از نافرمانی سربازان به دلیل شرایط بدشان دلیل اصلی به وجود آمدن چنین کمپ هایی بوده اند.

 در ابتدا زنانی به صورت داوطلب حاضر به ارائه چنین خدماتی می شده اند اما با طولانی شدن جنگ ارتش با کمبود چنین داوطلبانی روبه رو شده و در نتیجه زنان بسیاری را که برای کار در کارخانه یا پرستار دعوت به ارتش می کردند به این کمپ ها می فرستادند. این کمپ ها شرایط ناگواری داشته اند به نحوی که بسیاری از این افراد تصمیم گرفته اند که هیچ گاه در مورد تجربیاتشان حرفی نزنند. گفته می شود این زنان از حقوق اولیه ی خود نیز برخوردار نبوده اند. در صورت حامله شدن این زنان مجبور به سقط می شدند. تعداد متوالی سقط در این زنان حتی به ناباروری دائمی تعداد زیادی از آن ها انجامیده است.  این افراد در صورت آزاد شدند برای حفظ جان خودشان و خانواده هایشان باید سکوت می کردند. اغلب هیچ گاه نتوانسته اند ازدواج کنند و گروهی نیز توسط خانواده و بستگانشان طرد شده اند.

کره  از دیگر کشورهایی است که در طی جنگ خود چنین کمپ هایی تاسیس کرده است. به طور کلی به نظر می رسد استفاده از زنان بعنوان “تسلی” بخش نیازهای سربازان یکی از استراتژی های پنهانی بوده است که درطول جنگ های زیادی استفاده شده و می شود. بسیاری از این زنان پس از پایان جنگ و بازگشت به خانه هایشان ، سکوت اختیار کردند اما پس از ۴۵ سال تک تک سکوت خود را شکستند و پرده از روی اتفاقات هولناکی برداشتند که خواندش نیز مو را به تن سیخ می کند.

زنانی که سال ها پیش در “کمپ های تسلی بخش” نگهداری می شدند.

نکته ی مثبت آن است که در سال ۱۹۹۴ پس از شروع اعتراضات این زنان،  دولت ژاپن با تخصیص بودجه ای صندوقی را جهت حمایت از این زنان پایه گذاری نمود  و در ادامه  نخست وزیر وقت ژاپن نیز در طی نامه هایی به تک تک این زنان از آن ها بخاطر زجرها و دردهایی که کشیده اند عذرخواهی کرد. رفتارهای اینچنینی مقداری از درد این افراد را کاسته است  اما همچنان این افراد خواستار اطمینان  یافتن از این موضوع هستند که چنین رفتارهایی دیگر برای هیچ زنی اتفاق نمی افتد.

لولا ۷۷ ساله می گوید:” من بیشتر از پول، عدالت می خواهم. آن ها باید از ما معذرت خواهی کنند. آنها باید به ما اطمینان دهند که چنین رفتارهایی دیگر برای هیچ زنی اتفاق نمی افتد. من خواسته ام را با هیچ پولی در دنیا عوض نمی کنم”



One Comment

  1. حسین wrote:

    با تشکر از مطلب خوبتون